سپس به مبارزه شديد با مفاسد محيط پرداخت ، مخصوصا همان انحراف معروف اخلاقى و همجنسگرايى آنها كه رسوايى آن در تمام تواريخ منعكس است . اين پيامبر بزرگ مرارتها كشيد ، و خون جگرها خورد ، و آنچه در توان داشت براى اصلاح اين قوم منحرف و زشت سيرت و زشت صورت و جلوگيرى آنان از اعمال ننگينشان به كار بست ، اما نتيجه اى نگرفت ، و اگر افراد اندكى به او ايمان آوردند به زودى خود را از آن محيط آلوده نجات بخشيدند . سرانجام لوط از آنها نوميد شد و در مقام دعا بر آمد ، و از خداوند تقاضاى نجات خود و خاندانش را كرد ، خداوند دعاى او را اجابت كرد و آن گروه اندك را همگى نجات داد ، جز همسرش همان پير زنى كه نه تنها از تعليمات او پيروى نمىكرد بلكه گاه به دشمنان او نيز كمك مىنمود . خداوند سختترين مجازات را براى اين قوم قائل شد ، نخست شهرهاى آنها را زير و رو كرد ، و بعد بارانى از سنگريزه متراكم بر آنها فرو باريد ، به گونه اى كه همگى نابود شدند حتى اجسادشان محو شد ! و از آنجا كه همه اينها مقدمه اى است براى بيدار كردن غافلان مغرور در پايان اين سخن اضافه مىكند : « شما پيوسته صبحگاهان از كنار ويرانه‌هاى شهرهاى آنها مىگذريد » ( وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ) . « و شبانگاه نيز از آنجا عبور مىكنيد آيا نمىانديشيد » ؟ ! ( وَبِاللَّيْلِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ) . اين تعبير به خاطر آن است كه شهرهاى قوم لوط در مسير كاروانهاى مردم حجاز به سوى شام قرار داشت ، و اينها در سفرهاى روزانه و شبانه خود از كنار آن عبور مىكردند ، اگر گوش جانى داشتند فرياد دلخراش و جانكاه اين قوم گنهكار